Dental Tribune Netherlands

Onderscheid cariës en caviteiten

By Dr. Yvonne Buunk-Werkhoven
January 22, 2020

Eén van de drie voorbehouden handelingen die de mondhygiënist – in een experimenteerfase – zelfstandig mag gaan uitvoeren, is het behandelen van primaire caviteiten. Dit laatste is de medische terminologie, ‘de vaktaal’ voor wat in de volksmond niets anders betekent dan het boren en vullen van eerste gaatjes.

Het prepareren en restaureren van primaire caviteiten is een vakterm in de (pre)klinische fase van het onderwijscurriculum Mondzorgkunde en Tandheelkunde. Op de werkvloer gebruiken tandartsen, mondhygiënisten en andere beroepsbeoefenaren in de mondgezondheidszorg ‘vakjargon’ en van hen mag worden verwacht dat ze hun vaktaal goed beheersen. Met andere woorden: professionals moeten de gebruikte termen foutloos kunnen schrijven, ze moeten weten wat de termen betekenen, ze moeten de termen op correcte wijze hanteren en ze moeten er naar weten te handelen.

Over het onderscheid tussen cariës en caviteiten heb ik veel geleerd. Cariës is te beschouwen als een gedragsziekte. En primaire cariës is een proces: beginnend met een white spot, voortschrijdend naar een lichte aantasting in het glazuur, overgaand naar een aantasting op de glazuur-dentine grens en eindigend met een aantasting in het dentine, wat als caviteit wordt geduid. De medische terminologie cariës geeft informatie over het ontstaan van een caviteit (gaatje) dus kort en krachtig weer. Het behandelen van primaire cariës betekent dus op meerdere momenten preventief kunnen interveniëren in het proces van het ontstaan van een wit vlekje op het glazuur tot een heus gat. Het is geen hogere wiskunde: als cariës een gedragsziekte is, dan is het behandelen van primaire cariës niet gelijk aan het behandelen van caviteiten.

De toepassing van eenduidige medische terminologie betekent dat alle zorgprofessionals elkaar mondiaal via hun vaktaal kunnen begrijpen. Dat dit een groot goed is, mag duidelijk zijn: het voorkomt taalkundige misverstanden, die in het nadeel van het grote publiek kunnen zijn.

1 Comment

  • James Huddleston Slater (sr) says:

    Gedragsziekten dienen als gedragsziekten behandeld te worden. Deze ziekten vereisen een totaal andere aanpak en komen niet of nauwelijks aan bod bij de opleiding tot tandarts. Over het algemeen wordt gedacht dat gedragsziekten behandeld kunnen worden door het geven van voorlichting. Dit is eenrichtingsverkeer en heeft nauwelijks of geen effect.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Latest Issues
E-paper

DT Netherlands No. 4, 2020

Open PDF Open E-paper All E-papers

© 2020 - All rights reserved - Dental Tribune International