Search Dental Tribune

Tandarts over de grens: Babette Dekker, Nederlandse tandarts op Mallorca

vr. 12 juni 2026

Bewaar

Van de Nederlandse tandartsen komt bijna een kwart uit het buitenland. Maar andersom komt ook voor: Nederlandse tandartsen die in het buitenland werken. Hoe ervaren zij het werk daar? Wat zijn de verschillen? Dit keer vertelt Babette Dekker over haar werk op Mallorca. Ze groeide op het eiland op, studeerde Tandheelkunde in Amsterdam en keerde daarna terug naar Palma, waar ze inmiddels een eigen praktijk runt.

Hoe kwam je na je studie weer op Mallorca terecht?

Ik kreeg kort na mijn studie een baan aangeboden bij de praktijk van een Nederlandse tandarts op het eiland. Daar heb ik achttien jaar heel fijn gewerkt. Sinds ruim zes jaar heb ik mijn eigen praktijk, daar geniet ik enorm van. De website van mijn kliniek is Spaanstalig en ik ben niet speciaal op buitenlanders gericht, maar heb toch best veel Nederlandse patiënten. Nederlanders die hier wonen, vinden het fijn om dingen te kunnen uitleggen in hun eigen taal. Zij kennen weer andere Nederlanders, die ze naar mij doorverwijzen.

Hoe is het om in Spanje tandarts te zijn?

Een groot voordeel van werken in Spanje vind ik dat je hier je eigen prijzen kunt vaststellen. Dat geeft je meer vrijheid om te bepalen hoeveel tijd en energie je in een behandeling wilt investeren. Het is prettig om de kwaliteit die je levert te kunnen doorrekenen. Dat is in Nederland niet mogelijk als je het netjes wilt doen. De Spaanse overheid heeft wel adviesprijzen vastgesteld, maar daaraan houdt bijna niemand zich. Daardoor zitten er grote prijsverschillen tussen de behandelingen bij verschillende tandartsen.

Een ander verschil is dat Spanje geen tandartsentekort kent, maar een tandartsenoverschot. Elk jaar studeren hier aan de openbare universiteiten zo’n 800 tandartsen af en aan de privé-universiteiten nog eens 800. Dus dat zijn 1600 tandartsen per jaar erbij, die vrijwel allemaal fulltime werken. Parttime werken is hier bijna onmogelijk. Het is 40 uur of niks. Dus ja, dan ga je 40 uur werken.

Tandartsen die werken in een groepspraktijk, kunnen nauwelijks rondkomen van hun salaris. Als je een gezin hebt, moet je dus bijna wel voor jezelf beginnen. Wat dat betreft is het voor tandartsen fijner in Nederland. Wel is Spanje nog steeds een land waar je als tandarts een bepaald aanzien hebt. De meeste mensen hebben veel respect voor de tandarts, dat is in Nederland toch een stuk minder.

Hoe staat het met de werkdruk?

Het leven is hier natuurlijk fijn, maar je moet veel harder werken om een behoorlijk inkomen te verdienen. Mijn Nederlandse collega's werken minder en verdienen meer. De werk-privébalans is daardoor in Spanje een stuk lastiger. Ik heb jarenlang twee dagen per week tot tien uur ’s avonds gewerkt om de privéschool voor mijn kinderen te kunnen betalen en een huis te kunnen kopen. Maar goed, dat was mijn eigen keuze. Tegenwoordig werk ik gelukkig nog maar van half negen tot drie.

Nederland staat bekend om zijn preventieve aanpak. Zie je daarin verschillen met Spanje?

Ikzelf werk heel preventief en hecht groot belang aan conservatieve tandheelkunde, maar dat geldt zeker niet voor veel van mijn Spaanse collega´s. Er worden hier veel meer extracties gedaan en er worden veel meer implantaten gezet. Dat geldt met name voor jonge tandartsen. Zij kunnen geen tanden meer redden, ze willen geen endo’s doen.

Hoe is de tandheelkundige zorg voor kinderen in Spanje geregeld?

Sinds een jaar of vijftien worden kinderen tussen de 6 en de 16 jaar gratis behandeld voor wat nodig is in het blijvende gebit, zoals controle en het vullen van gaatjes. Als tandarts krijg je daarvoor 45 euro per kind per jaar. Het is geen fantastisch systeem, laat ik het zo zeggen, terwijl de algemene gezondheidszorg in Spanje juist wel heel goed geregeld is.

Voor het vullen van melktandjes moeten ouders zelf betalen. Vaak weten ze maar weinig over het voorkomen van cariës. Het is bijvoorbeeld vrij gebruikelijk om heel lang door te gaan met borstvoeding, maar de informatie over de tandheelkundige kant daarvan ontbreekt. Ouders zijn zich er ook niet van bewust dat bijvoorbeeld een zuigfles met pap mee naar bed niet zo'n goed idee is. Ik krijg hier 4-jarigen met een mond vol gaatjes en de ouders weten niet waardoor dat komt. Veel mensen beseffen niet dat het melkgebit ook onderhoud nodig heeft. Nog steeds vragen ouders me: Moet mijn kind van 5 of 6 al naar de tandarts? Dan denk ik: Ja, je had drie jaar geleden al moeten komen.

 

To post a reply please login or register
advertisement
advertisement