DT News - Netherlands - Letitia Raiciu, Roemeense tandarts in Breda: ‘De Nederlandse preventiecultuur is echt een luxe’

Suzanne Loohuis

vr. 2 oktober 2026

Bewaar

Van de Nederlandse tandartsen komt bijna een kwart uit het buitenland. Hoe ervaren zij het werk hier? Wat zijn de verschillen? Dit keer vertelt de Roemeense tandarts Letitia Raiciu over haar werk in Breda. Na ruim zestien jaar ervaring in Boekarest begon zij vier jaar geleden opnieuw in een Nederlandse praktijk. In dit interview praat zij over de overstap, de verschillen tussen beide zorgsystemen en haar visie op het vak.

Hoe ben je in Nederland terecht gekomen?

Na zestien jaar als tandarts in Roemenië wilde ik graag naar het buitenland. Waar in Nederland een tandartsentekort bestaat, is daar sprake van een tekort aan patiënten. Bovendien is de prijs voor behandelingen in Roemenië niet wettelijk vastgelegd. De concurrentie tussen praktijken is daardoor enorm. Om een fatsoenlijk salaris te verdienen, moet je lange dagen maken. Veel tandartsen werken van negen uur ’s ochtends tot acht uur in de avond. En ook op zaterdag. Op een gegeven moment is dat niet meer te doen. Dan wil je ook een beetje tijd voor je gezin en voor jezelf. Daarom ben ik gaan zoeken naar andere mogelijkheden. Ik wilde een beter leven, met minder stress.

Daar kwam nog bij dat ik mijn eigen praktijk als gevolg van de coronaepidemie heb moeten sluiten en dat de oorlog in Oekraïne begon. Toen dacht ik: Dat komt wel heel dichtbij. Nu moet ik kiezen, ook voor de toekomst van mijn kind.

Ik ben naar Nederland gekomen via BGB Dentistry, een recruitmentbedrijf voor tandartsen. Dat regelde de overstap, inclusief het meeste papierwerk. Ook kreeg ik via dat bedrijf een intensieve, vier maanden durende taalcursus. Mijn Roemeense diploma in de tandheelkunde werd hier gewoond erkend. Alleen mijn diploma´s implantologie en lachgassedatie werden in Nederland niet geaccepteerd.

De start in Nederland was heel fijn. Ik werk nog steeds in de praktijk in Breda waar ik destijds ben begonnen. Mijn collega's waren meteen ontzettend aardig. Iedereen hielp me met de taal en met het begrijpen van bijvoorbeeld administratieve zaken.

Wat zijn volgens jou de grootste verschillen tussen de mondzorg in Roemenië en Nederland?

De balans tussen privé en werk is in Nederland echt veel beter. Drie of vier volle dagen werken is meestal genoeg. Dat vind ik heel prettig.

Een ander groot verschil is de Nederlandse preventiecultuur. Mensen komen hier vaak twee per jaar op controle. Dat is in Roemenië niet gebruikelijk. De meeste Roemenen vinden het onzin, zij komen alleen bij pijnklachten of voor grote restauratieve behandelingen. Over het algemeen zijn alleen hoogopgeleide inwoners van grote steden zich ervan bewust dat regelmatige controle belangrijk is.

Roemenië staat bekend vanwege dentaal toerisme. Had jij daar ook mee te maken?

De prijzen in Roemenië zijn een stuk lager, dus buitenlandse patiënten komen in de vakantie om hun gebit te laten opknappen. Voor Roemeense tandartsen is dentaal toerisme een goed verdienmodel. Ik heb me daarmee zelf ook beziggehouden. Dan doe je tien kronen, twintig facings of vier implantaten en een all-on-4-constructie binnen twee of drie weken. Dat is heel intensief, soms hebben patiënten iedere dag een afspraak. Het is een andere manier van werken. Alles is gericht op snelheid.

Zijn er verschillen tussen Nederlandse en Roemeense patiënten?

Nederlandse patiënten zijn misschien wat directer. Ze lopen de behandelruimte binnen en zeggen bijvoorbeeld: ‘Ik vind de tandarts niet leuk.’ Dat hoor ik heel vaak, wat ik niet echt fijn vind.

Wat wel prettig is, is dat Nederlandse patiënten gewend zijn aan korte controleafspraken van tien minuten. Ze vinden het niet erg als je zegt dat je de behandeling bij een volgende afspraak verder gaat bespreken. In het buitenland duren controleafspraken meestal wel dertig minuten.

Hier lijken patiënten verder meer te vertrouwen op wat de tandarts zegt. Ze zoeken minder informatie op internet. Soms moet je daardoor wat meer uitleggen, bijvoorbeeld als een patiënt nog niet weet wat een aligner is. Roemenen zoeken juist heel veel op internet op, soms te veel, waardoor je als tandarts soms een soort strijd moet aangaan om de juiste informatie over te brengen.

Zijn er nog meer verschillen?

In Roemenië is veel meer bureaucratie, bijvoorbeeld rond het verplichte maandelijks verwerken van medisch afval. Bovendien is er nog steeds veel corruptie, wat ontzettend vervelend is. Als je een eigen praktijk hebt, krijg je regelmatig te maken met onverwachte controles van autoriteiten, zoals de gemeentelijke gezondheidsdienst. Hoe groter en bekender je praktijk, hoe groter de kans op controles. Daarbij worden vaak overtredingen verzonnen om een boete te kunnen uitdelen. Soms eisen ze meteen een bedrag. Als je dan niet betaalt, wordt je praktijk voor onbepaalde tijd gesloten. Dat soort zaken maakt het hebben van een eigen praktijk een stuk lastiger.

Zijn er dingen in de Roemeense mondzorg die je mist?

Ja. In Roemenië werken bijna alle tandheelkundige specialisten onder één dak. Ze hebben een gezamenlijke praktijk of de specialisten komen regelmatig langs. Daardoor hoef je niet te verwijzen naar bijvoorbeeld een externe parodontoloog, kaakchirurg of orthodontist.

Als collega’s kun je een casus makkelijker bespreken en lastige gevallen bijvoorbeeld ook laten beoordelen door een kaakchirurg of implantoloog. In de praktijk waar ik nu werk, heb ik nooit contact met bijvoorbeeld een kaakchirurg. Het Roemeense systeem is bovendien sneller: in Nederland moeten patiënten soms maanden wachten op een afspraak met de kaakchirurg. Gelukkig werken we in de praktijk in Breda tegenwoordig wel samen met een endodontoloog en een implantoloog en ik zorg zelf ook voor alignerbehandelingen.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

In Roemenië had ik een jaar een eigen praktijk en heb ik tien jaar gewerkt als praktijkmanager. Dat wil ik in elk geval niet meer. Op mijn leeftijd - ik ben nu 44 - streef ik naar minder, niet naar meer stress. Wel vind ik het leuk om cursussen te geven aan collega´s, daarmee zou ik wel iets willen in de toekomst. Onderzoek doen en artikelen schrijven doe ik ook graag.

Tot slot: wat zou je Nederlandse collega’s willen meegeven?

Het zou denk ik goed zijn als ze zich wat meer bewust zouden zijn van de grote voordelen van de Nederlandse preventiecultuur met zijn halfjaarlijkse controles. Dat is echt een luxe die meer gewaardeerd mag worden, ook qua verdienmodel.

Verder is het doel van ons werk als tandarts uiteindelijk niet alleen geld verdienen, maar vooral mensen helpen. Ik bedenk me regelmatig: wat voor een soort tandarts wil ik zijn? En wat laat ik achter? Ik wil een verschil maken, al is het maar op kleine schaal. Ik probeer empathisch te zijn, bijvoorbeeld bij tandartsangst. Mijn uiteindelijk doel is de kwaliteit van leven van mijn patiënten te helpen verbeteren.

Letitia Raiciu schreef voor Dental Tribune nr. 4 van dit jaar (p. 14) een artikel over de stereotypering van tandartsen.

Letizia Raiciu studeerde Tandheelkunde aan de Carol Davila Universiteit in Boekarest. Ze werkte gedurende zestien jaar als tandarts en praktijkmanager in verschillende praktijken in Boekarest. Sinds 2022 is ze werkzaam bij Gezonde Mooie Tanden (tegenwoordig Dental Clinics) praktijk in Breda.

To post a reply please login or register

VGerelateerde artikelen

Tandarts over de grens: Babette Dekker, Nederlandse tandarts op Mallorca

Van de Nederlandse tandartsen komt bijna een kwart uit het buitenland. Maar andersom komt ook voor: Nederlandse tandartsen die in het buitenland werken. Hoe...

“Nederlandse tandarts vaak onbewust bekwaam in infectiepreventie”

Het zal geen tandarts zijn ontgaan: de herziening van de richtlijn infectiepreventie – ook wel WIP-richtlijn genoemd – is begin dit jaar ...

“Ik geloof echt in een leven lang leren ”

Na een bachelor en master Tandheelkunde combineert Vincent Donker zijn werk als tandarts met promotieonderzoek. Ondertussen vindt hij tijd om regelmatig ...

Instituut Marie: biologische tandheelkunde in een brede paramedische setting

De praktijk van biologisch tandarts Maartje Brands opende ruim een jaar geleden zijn deuren. Een royaal pand (850 m2) in Amsterdam-Oost herbergt naast vier ...

"Goed gebit is geen luxe, maar een eerste levensbehoefte"

‘De wereldwijde verwaarlozing van mondgezondheid’ is de verontrustende titel van het proefschrift van Habib Benzian. Is het, ondanks alle ...

Is de 'endo' echt zo lastig?

In de beschrijving van congressen en cursussen over endodontologie klinkt het regelmatig: de wortelkanaalbehandeling is één van de lastigste onderdelen ...

Tandarts Charlotte Jorna: “Tandsteen is zoals een kalkkring in de wasbak”

Charlotte Jorna van Tandartsenpraktijk Jorna in Deventer dong mee naar de PreventiePrijs 2024 van het Ivoren Kruis en Dental Tribune. Ze won met haar ...

Jong talent in de Nederlandse mondzorg

AMSTERDAM – De lichting 2021 van de lijst van 30 jonge talenten die Elsevier Weekblad jaarlijks opstelt is volgens Elsevier bevlogen door idealisme. ...

De ervaringen van tandarts Casper Bots in een Liverpoolse praktijk

Sinds dit jaar werkt Casper Bots om de week twee dagen in tandartspraktijk Dr. Rez Dental in het Engelse Liverpool. In zijn columns in dit blad verhaalt hij...

Tandarts in een asielzoekerscentrum

De groeiende stroom vluchtelingen naar Nederland is niet alleen logistiek en politiek een uitdaging, maar vraagt ook veel van de (mond)zorg. In deze voor de...