DT News - Netherlands - Column Erik Ranzijn: Storm

Erik Ranzijn

di. 2 december 2025

Bewaar

Er was een waarschuwing afgegeven voor een storm met de op zich best geruststellende naam Benjamin. Volgens de voorspellingen zou deze om zes uur ‘s avonds in het westen aan land komen en zich verspreiden naar het noorden en het oosten. Tegen zessen bedacht ik dat het wel verstandig was om de hond alvast uit te laten. Later op de avond zou de wandeling ongetwijfeld bemoeilijkt worden door vallende dakpannen en afgebroken boomtakken. Ongeschonden keerde ik terug.

Toen ik de volgende ochtend de gordijnen opende, lagen er aardig wat takken op het plein naast het huis, maar de platanen zelf stonden erbij alsof er niets gebeurd was. Het waaide nog steeds stevig. Ik was wel benieuwd naar het samenspel van wind en water en reed samen met de hond naar het strand.

Toen ik op de parkeerplaats uitstapte, had ik al lichtelijk het idee dat de 'elementen' nog niet echt tot rust gekomen waren. De hond en ik ploegden tegen de wind in. Daarbij werd de vacht van de hond tegen haar lijf geblazen, waardoor ze er zeer gestroomlijnd uitzag. Na een kwartiertje moest ik toch mijn meerdere erkennen in de wind en keerden we om. In minder dan tien minuten bereikten we met wind mee de strandtent aan de voet van de duinen. Inmiddels was het weer gaan regenen en met zijn tweeën vluchtten we naar binnen.

Binnen was het schaars verlicht en er brandde een houtkachel die een plezierige warmte verspreidde. Het weer had kennelijk een sterk remmende werking op de wandeldrang van de mensheid, want behalve een man achter de bar was er nog slechts één andere persoon in de ruimte.

Met een kop koffie ging ik aan het raam zitten en keek hoe de opgezweepte golven het strand op rolden. Het moest gisteravond hier nóg intimiderender geweest zijn. De hond draaide zich in een krul onder tafel om mij duidelijk te maken dat ze niet van plan was ooit nog de veilige beschutting van het houten gebouwtje te verlaten.

De andere bezoeker stond op om aan de bar nog een kop koffie te halen. Als je heel clichématig een zeeman zou moeten omschrijven, stond hij hier aan de bar. Onder een donkerblauwe gebreide muts krulde een grijze haardos. Hij had een Scandinavische trui aan met symbolen van sneeuwvlokken, en daaronder een stevige ribfluwelen broek met brede ribbels en de pijpen in donkergroene rubberlaarzen.

Hij kwam bij me aan tafel staan om te vragen wat voor ras mijn hond was en zo raakten we in gesprek. Uiteraard ging het in eerste instantie vooral over het weer. Ik zocht naar een manier om het gesprek in een richting te manoeuvreren waardoor mijn vermoeden met een zeebonk te spreken bevestigd zou worden. Ik zou hem bijvoorbeeld kunnen vragen hoe het is om met dit weer op zee te zijn. Tot hij zei dat het gisteren drukker dan anders was in het ziekenhuis. “Ja,” zei hij. “Ik ben orthopeed.”

Was ik toch lelijk op het verkeerde been gezet.

To post a reply please login or register

VGerelateerde artikelen

Column Erik Ranzijn: ‘Het’

Sinds mensenheugenis gaan Hannah en ik op zaterdag naar de markt op de Lindengracht in de Amsterdamse Jordaan. Voor wie dit niet weet: de Jordaan is een ...

Column Erik Ranzijn: Afgekeurd

Wij kochten ons huis 37 jaar geleden en sindsdien is het regelmatig een bron geweest van verschillen van mening of inzicht met allerlei instanties die bijna...

Column Erik Ranzijn: Oogarts

Hannah had een afspraak bij de oogarts in het ziekenhuis. Ik begeleidde haar omdat ze druppeltjes in haar ogen zou krijgen die haar gezichtsvermogen ...

Column Erik Ranzijn: Lekker biertje

Mijn combinatie van ‘pensioen-light’ en ‘werk-light’ heeft ertoe geleid dat de barrière om ‘s avonds een alcoholische ...

Column Erik Ranzijn: Tijd genoeg

Ik heb mijn werk altijd met plezier gedaan en het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd was dan ook geenszins een reden om mijn professionele ...

Column Erik Ranzijn: Frens Hels

Vele jaren geleden huurden we in British Columbia een camper, door de Canadezen zelf een RV (recreational vehicle) genoemd. Ik weet nog goed hoe we ...

Column Erik Ranzijn: Stoptober

Toen ik 's ochtends vanuit mijn warme bed de keuken inliep, maakte de kou mij in één klap wakker. Onze centrale verwarming is uitgerust met een ...

Column Erik Ranzijn: Bescheiden

Mijn vriend B. en ik hebben dezelfde gewoonte om op de derde donderdag van de maand rode wijn te gaan drinken. Dat doen we in hetzelfde bruine café, en dan...

Column Erik Ranzijn: Koplamp

Vlak nadat mijn auto door de keurmeester van de Algemene Periodieke Keuring een stempel van goed gedrag had verkregen, begon mijn linkerkoplamp ...

Column Erik Ranzijn: Domineestenen

De frisse lucht en de iets koelere temperatuur kondigden onmiskenbaar het einde van de zomer en het begin van de herfst aan. De bladeren aan de bomen ...

Opleiding

On-demand
webinar