DT News - Netherlands - Column Reinier van de Vrie: Blijven hangen

Search Dental Tribune

Column Reinier van de Vrie: Blijven hangen

Foto: Canva/ Edward Olive
Reinier van de Vrie

Reinier van de Vrie

di. 23 januari 2024

Bewaar

Ik was zeker niet trots op mezelf. Wat is het geval? Met mijn jongste – tweejarige – kleinzoon was ik in de speeltuin. Zoals iedere (groot)ouder wel weet zijn dat de meest gevaarlijke plekken voor de kleinsten. Veel tandartsen hebben er de nodige klandizie aan overgehouden.

Ik moest de kleine ervoor behoeden dat hij niet over het muurtje ging paraderen, met aan de ene kant een veilige grasstrook maar aan de andere kant een afgrond van een meter. Hartstikke uitdagend natuurlijk. Maar vooralsnog rommelde hij met een soort draaischijf. Daar kon hij alleen uitvliegen als hij te veel vaart zou maken.

In de speeltuin waren verder alleen een moeder (dat veronderstel ik tenminste) met een zoontje van een jaar of zes en een dochtertje van een jaar of drie. Moeder was op een bankje geconcentreerd bezig met wat er gebeurde, althans op het scherm van haar mobiel. Zoontje fietste voortvarend door de speeltuin en redde zich wel. Dochterlief klom ondertussen over een vlechtwerk van touwen omhoog in een stellage. Niets aan de hand, want ze kon ook weer dalen, al weten ervaren bergbeklimmers dat dalen moeilijker is dan stijgen. Dat bleek. Bovenaan gekomen wilde ze doorgaan op de ijzeren horizontale ladder die naar een glijbaan leidde. Dat lukt als je krachtig genoeg bent om van sport naar sport te kunnen overpakken. De eerste sport lukte nog prima, maar daar hing ze. Ik zag direct dat ze niet verder zou kunnen en dat omdraaien ook geen optie meer was. Omdat ik er een meter of tien vandaan stond, had ik een spurtje moeten trekken en haar veilig van het rek moeten plukken. Maar ik stond aan de grond genageld. Gaat ze dit echt niet redden? Moet haar moeder niets doen? Waar word ik van beschuldigd als ik met haar in mijn armen sta? Toen ze begon te piepen was het in ieder geval te laat, ook voor haar moeder die geschrokken van het gepiep haar alleen nog maar op haar rug kon zien vallen.

Ik baalde dus van mezelf dat ik alleen maar dom had staan toekijken. Ik hoop dat u in de praktijk sneller ingrijpt als er iemand op de stoel onwel wordt of binnen wordt gebracht met een trauma. Het lijkt me verstandig die scenario’s af en toe eens te oefenen.

Lafjes vroeg ik nog aan de moeder of het met haar kind ging. Het leek mee te vallen, aan het afnemende gekrijs te horen. Ik zag in ieder geval geen bebloede mond.

Reinier van de Vrie is freelance tandheelkundig journalist en tekstschrijver en hoofdredacteur van Dental Tribune Nederland. Contact: vrie@dental-tribune.nl.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

advertisement
advertisement