Search Dental Tribune

Column Sandra Veen: Gespeeksel

Foto: AdobeStock

do. 22 oktober 2026

Bewaar

Hierbij wil ik een ode aan speeksel brengen. Doorgaans misschien wel onze grootste ergernis, hetzij door te veel hetzij door te weinig van dit bijzondere goedje. Meestal ergeren we ons aan een overvloed. Maar doordat ik laatst een patiënt met ernstig speekseltekort door syndroom van Sjögren aan het behandelen was, realiseerde ik me dat dit toch echt zó veel erger is. Wat een ravage een speekseltekort kan aanrichten, los van het discomfort van de patiënt. Maar ook voor mij om te behandelen, die mond is zo kwetsbaar.

Wanneer we wel iets aan al dat speeksel moeten doen, openbaart zich een variëteit aan patiënten en hun omgang met de speekselzuiger, tot het hilarische af.

We kunnen hierin de patiënten indelen over 5 verschillende categorieën:

  • de normale;
  • de kusser;
  • de spuger;
  • de doe-het-zelver;
  • de wijzer;
  • de kokhalzer.

Ik denk dat iedere tandarts wel een beeld heeft bij deze mensen en bij menigeen zie ik de ogen rollen. Want o, o, o, wat kan dit toch een irritatiefactor zijn. Persoonlijk vind ik de wijzer het meest storende. Het is natuurlijk toch een soort reprimande dat ík en/of m’n assistente ons werk niet goed doen. Het meest sympathieke vind ik de doe-het-zelver, een beetje teamwork op z’n tijd is best geinig. De kokhalzer is ook niet fijn, maar dat kan ik iemand toch niet echt aanrekenen en zal ik voor lief moeten nemen.

En dan hebben we nog een heel bijzondere groep: degene die hun eigen speeksel niet willen doorslikken! Waarom is dat? De hele dag slik je je speeksel door, maar eenmaal bij de tandarts kan dat opeens niet meer. In zo’n geval is één uitgewisselde blik met m’n assistente voldoende om blij te zijn dat ik dat mondkapje op heb en mijn gezichtsuitdrukking niet te zien is.
Kortom: lang leve speeksel! Mij hoor je nooit meer klagen, zelfs niet als er een fonteintje als een soort vulkaanuitbarsting omhoog komt vanonder de tong vandaan. Ik ga vanaf nu alleen maar zacht grinnikend vanachter m’n mondkapje zitten genieten van al dat “gespeeksel” en maar hopen dat het niet in m’n gezicht eindigt.

To post a reply please login or register
advertisement
advertisement