DT News - Netherlands - Column Nurcan Yilmaz: Terugblik

Nurcan Yilmaz

do. 15 oktober 2026

Bewaar

Elk jaar hetzelfde patroon: de weken vlak voor de zomervakantie stroomt mijn agenda vol met patiënten die “acute pijnklachten” hebben. Logisch, denk je misschien, mensen willen hun gebit op orde hebben voordat ze op reis gaan. Maar als ik écht kijk naar wat er op de stoel gebeurt, klopt dat verhaal maar voor een deel.

Een groot deel van die pijn is namelijk niet tandheelkundig van aard. Ik zie kaken die overuren draaien door bruxisme, spierpijn in de kauwspieren die uitstraalt naar een kies, en spanningshoofdpijn die zich voordoet als kiespijn. Ik zie patiënten met sinusklachten die denken dat hun bovenkiezen het probleem zijn, terwijl het gewoon een ontstoken bijholte is. En ik zie, misschien wel het vaakst, stress. Kale, ongefilterde stress.

Waarom juist dan? Het einde van het schooljaar, de laatste loodjes op het werk voordat de zomervakantie begint, de druk om alles nog even af te ronden voordat je "los mag laten”. Het lichaam houdt van alles vast tot het eindelijk mag ontspannen, en bij veel mensen gaat dat vasthouden via de kaak. 's Nachts klemmen en knarsen ze zonder het te beseffen. Overdag klemmen ze net zo hard, alleen bewuster.

Als tandarts zie ik dus niet alleen gebitten, ik zie een soort seismograaf van hoe mensen door het jaar heen bewegen. De weken voor de zomer zijn een uitlaatklep. Mensen komen niet per se omdat hun kies kapot is, maar omdat hun lijf al weken "genoeg" schreeuwt en de kaak toevallig de zwakste schakel is.
Dat betekent niet dat ik de pijn niet serieus neem, integendeel. Maar het betekent wel dat een goed gesprek soms net zo belangrijk is als een röntgenfoto. Vragen naar slaap, werkdruk, en spanning thuis hoort voor mij net zo bij mijn vak als het checken van een cariës. Als ik alleen naar het gebit kijk, mis ik de helft van het verhaal.

Dus heb ook jij deze zomer weer een piek gezien in pijnklachten in je praktijk: kijk verder dan de kies. Vraag door. Vaak zit de oorzaak niet in de mond, maar in alles wat een patiënt de rest van het jaar heeft opgekropt.
Voor mij is dat een van de mooiste, maar ook meest onderschatte kanten van ons vak: we behandelen gebitten, maar we zien mensen.

To post a reply please login or register

VGerelateerde artikelen

Column Nurcan Yilmaz: De prijs van de eed

Ik ben Nurcan Yilmaz en dit is mijn eerste column voor Dental Tribune. Ik val meteen met de deur in huis: laten we het hebben over work-life balans in de ...

Column Erik Ranzijn: Storm

Er was een waarschuwing afgegeven voor een storm met de op zich best geruststellende naam Benjamin. Volgens de voorspellingen zou deze om zes uur ‘s ...

Column Stephan Tjiook: Prachtig

Als ik naar het hoogtepunt van afgelopen periode kijk, staat de een-op-eenherfstvakantie met mijn dochter Cathy absoluut op de eerste plaats. Nu ze net 2 ...

Column Erik Ranzijn: Oogarts

Hannah had een afspraak bij de oogarts in het ziekenhuis. Ik begeleidde haar omdat ze druppeltjes in haar ogen zou krijgen die haar gezichtsvermogen ...

Column Erik Ranzijn: Boerenwijsheid

Belgische voortuinen bestaan meestal uit grind, asfalt of louter gras, en af en toe uit een combinatie hiervan. Achtertuinen zijn vaak grasvelden met een ...

Column Erik Ranzijn: Thee

Mijn laptop begon wat kuren te vertonen. Het opstarten ging steeds trager. Daar kon ik op zich wel mee leven, want de oplossing was relatief eenvoudig: ik ...

Column Richard Mastwijk: Terreur

Inmiddels heb ik de maatschap van helder achter mij gelaten en heb ik een eerste stap gezet om het leven als pensionado te ontdekken. Uit vrees mijn dagen ...

Column Erik Ranzijn: Camping

Na een behoorlijke tijd zoeken hadden Rob en Renate hun droomhuis in de Haute-Marne gevonden. Uiteraard waren we uitgenodigd om langs te komen en we boekten...

Column Erik Ranzijn: Bonus

In mijn drang naar efficiency ging ik de deur uit met een tas oud papier, een tas lege flessen en een tas met lege flessen met statiegeld. Al vrij snel kwam...

Column Erik Ranzijn: Frens Hels

Vele jaren geleden huurden we in British Columbia een camper, door de Canadezen zelf een RV (recreational vehicle) genoemd. Ik weet nog goed hoe we ...

Column Reinier van de Vrie: Uitzwaaien

Hij is inmiddels zeker zo’n zes meter hoog. Bij windstilte wijst hij kaarsrecht naar de hemel. Met een beetje wind zwiept hij gezellig heen en weer. En in...

Opleiding

Live webinar
do. 15 oktober 2026
4:00 (CET) Amsterdam