Search Dental Tribune

Column Erik Ranzijn: Bonus

Foto: AdobeStock

di. 11 augustus 2026

Bewaar

In mijn drang naar efficiency ging ik de deur uit met een tas oud papier, een tas lege flessen en een tas met lege flessen met statiegeld. Al vrij snel kwam ik erachter dat het helemaal niet handig is om met slechts twee handen drie volle tassen te dragen. Regelmatig wisselden de tassen van hand, zodat ik niet telkens twee tassen in dezelfde hand had. De glasbak en de papierbak staan halverwege mijn huis en de supermarkt.

De glasbak kon mijn toevoeging nog wel aan, maar de papierbak was al helemaal vol. Mensen hadden er gewoon tassen oude kranten en kartonnen dozen naast gezet, maar dat doe ik niet. De oude kranten gingen dus mee de supermarkt in. Bij de statiegeldautomaat stond ik achter een 'blikjesraper' die een hele vuilniszak blikjes op zijn dooie akkertje door de machine liet verzwelgen. Gelukkig was ik beter gekleed dan hij, anders zouden mensen mij door die tas oude kranten wel eens voor een lotgenoot van hem kunnen aanzien.

Met mijn boodschappen in een mandje, twee lege tassen en één volle en een statiegeldbonnetje sloot ik aan bij een korte rij voor een kassa. Er zijn wel zogenaamde zelfscankassa's, maar daar maak ik liever geen gebruik van. Ik doe dan mee aan de bezuiniging op personeel en uiteindelijk is het vaak tijdrovender dan een echte kassière. Zeker als er ook nog een steekproef volgt en je al je aankopen weer uit je tas moet halen.

Voor mij stond een dame, en dan bedoel ik echt een dame: tot in de puntjes gekleed en een kapsel alsof ze net bij een veel te dure coiffeur vandaan kwam. Ze rekende haar boodschappen af, maar toen de kassamedewerkster vervolgens begon met het scannen van mijn boodschappen, meldde de dame zich weer bij haar. ‟Dit klopt niet. De ham is in de bonus en de bonus is er niet afgegaan.” In plaats van haar naar de servicebalie te verwijzen en verder te gaan met mij (ik ben dus voorstander van efficiëntie), pakte de kassière de kassabon aan en ging deze bestuderen. ‟Inderdaad,” zei ze ‟er is geen bonus afgegaan.” Ze pakte er een tablet bij waarop ze iets opzocht. ‟Aha, ik zie het, de ham is pas vanaf morgen in de bonus.” ‟Maar er zit nu al een bonussticker op,” was de repliek van de mondige en mondaine dame. De kassière was echter niet voor één gat te vangen: ‟Op die sticker staat ook de ingangsdatum.” Woest groef de vrouw de ham uit haar tas, maar moest inbinden toen ze zag dat dit klopte. Zonder enige vorm van sarcasme stelde de kassière voor de ham terug te nemen en morgen terug te komen om dan wél de bonus te krijgen. Dat wilde de vrouw niet, en ze beende boos weg. Met een beetje spijt dat ik mijn boodschappen niet zelf gescand had, ging ik naar huis. Daar bleek ik vergeten mijn statiegeldbonnetje in te leveren. Maar dat komt morgen wel. Dan haal ik meteen ham.

To post a reply please login or register
advertisement