Search Dental Tribune

Column Erik Ranzijn: Boerenwijsheid

Foto: AdobeStock

vr. 20 maart 2026

Bewaar

Belgische voortuinen bestaan meestal uit grind, asfalt of louter gras, en af en toe uit een combinatie hiervan. Achtertuinen zijn vaak grasvelden met een trampoline en een barbecue. We kochten drie en een half jaar geleden een grasveld van 2.000 m2 in België met op het midden een huis. Langs de erfgrens stond een laurierhaag en een rij coniferen. Als rechtgeaard stadsmens kon ik een struik van een boom onderscheiden, maar verder reikte mijn plantenkennis niet.

Dus als we in België zijn, besteden we veel tijd aan tuinieren. We hebben een kruidentuin aangelegd, een border met bloeiende struiken, een moestuin, die overigens vooral door de slakken wordt onderhouden, en een broeikas geplaatst. Verspreid over het terrein hebben we een uitgelezen verzameling fruitbomen geplant. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat mijn bijdrage vooral bestaat uit het leveren van domme kracht door met een pikhouweel gaten te hakken in de stevige Ardense grond waar Hannah dan weer een bessenstruik of ander gewas in plant, waar ik onmiddellijk weer de naam van vergeet. Ik vind het heerlijk om met de tracteur tondeuse het gras te maaien en met een trimmer de plekken te kortwieken waar de maaier niet bij komt. In het voorjaar maak ik met een bodemfreesmachine de moestuin weer klaar voor het nieuwe seizoen.

Nadat de fruitbomen waren geplant, kocht ik een boek over het snoeien van fruitbomen, en een vriendin had mij de presentatie die hoorde bij een snoeicursus gestuurd. Bestudering van deze bronnen leidde bij mij niet tot veel inzicht, vooral omdat ze bol stonden van jargon zonder verklarende woordenlijst. We besloten in West-Friesland een snoeicursus van een dag te volgen. Warm gekleed zaten we in een geïmproviseerd klaslokaal in een boerenschuur met tien cursisten die eigenlijk allemaal met dezelfde beweegreden naar de cursus waren gekomen: de vrees meer kwaad dan goed te doen door onopgeleid de snoeischaar te hanteren.

Het theoriedeel in de ochtend was zeer leerzaam en de woorden uit mijn boek kregen hier hun betekenis. We leerden over het creëren van licht en lucht in de boom en het verschil tussen een 'bloemknop' en een 'bladknop'. Gewapend met deze kennis en het benodigde instrumentarium trokken we na de lunch met de juf de boomgaard in met perenbomen in lange rijen. We verzamelden rond de eerste boom en hier vertaalde de docente de theorie naar de praktijk. Ze liet zien op basis van welke overwegingen bepaalde takken verwijderd konden worden. Daarna mochten we in twee- of drietallen zelf een boom onder handen nemen.

Terwijl wij weloverwogen, bedaard en op basis van argumenten die hout sneden takken van de boom haalden, zag ik in het naastgelegen pad de tuinder en zijn knecht met een takkenschaar op hoge snelheid langs de bomen trekken. Even later kwamen ze op onze hoogte en we raakten in gesprek. Ik zei dat het verschil in tempo tussen hen en ons zo hoog was. “Ach meneer, als je veel ervaring hebt, hoef je niet meer na te denken.” Dat is geen boekenwijsheid, maar boerenwijsheid.

To post a reply please login or register
advertisement
advertisement